Kiedy milknie głos dyrygenta, nie kończy się muzyka. Jeszcze długo słychać jego głos
w piosenkach, których nauczył śpiewać, w miejscach, które pokazał innym, na fotografiach zatrzymujących najpiękniejsze chwile i w sercach tych, których nauczył odważnie żyć. Rozbrzmiewa w pamięci uczniów, w zapisanych kadrach i w przebytych wspólnie drogach.
Z głębokim smutkiem żegnamy Człowieka, który swoim życiem skomponował niezwykłą opowieść
o pasji, pracy i przyjaźni.

Z głębokim żalem żegnamy naszego Kolegę, Kazimierza Jaworskiego, nauczyciela Szkoły Podstawowej nr 3 i Gimnazjum nr3 w Toruniu, który przez całe swoje życie udowadniał, że pasja, pracowitość i mądrość mogą zmieniać świat.
Był dyrygentem i wychowawcą, twórcą oraz wieloletnim opiekunem chóru dziecięcego naszej szkoły. Przez dziesięciolecia wychował setki młodych ludzi, ucząc ich nie tylko śpiewu, ale także odpowiedzialności, współpracy i wrażliwości. To właśnie pod jego kierunkiem szkolny chór zdobywał najwyższe laury na festiwalach i konkursach w Polsce oraz koncertował za granicą, promując Toruń i naszą szkołę. Wśród jego wychowanków znalazła się również Katarzyna Żak – dziś znana aktorka i piosenkarka.

Jednak jego działalność wykraczała daleko poza muzykę. Organizował wycieczki, obozy, zagraniczne podróże i pielgrzymki, podczas których młodzi ludzie poznawali świat, historię i kulturę. Szczególne miejsce w jego sercu zajmowały wyjazdy do Watykanu, gdzie chór miał zaszczyt wystąpić przed Św. Janem Pawłem II.

Był człowiekiem niezwykle wszechstronnym – sam dokumentował wszystkie wydarzenia, tworząc fotografie i filmy, które do dziś są bezcenną kroniką szkolnych i chóralnych wspomnień. Potrafił połączyć talent artystyczny z organizacyjnym, a każde przedsięwzięcie doprowadzał do końca
z ogromnym zaangażowaniem i dbałością o każdy szczegół. Za swoje osiągnięcia 2017 odebrał z rąk Prezydenta Miasta Torunia Szklane Anioły dla zasłużonych nauczycieli.
Dla wielu z nas był kimś znacznie więcej niż nauczycielem czy dyrygentem. Był człowiekiem, od którego uczyliśmy się, że warto rozwijać swoje zainteresowania, nie bać się podejmowania nowych wyzwań. Pokazywał, że można być jednocześnie artystą, społecznikiem, organizatorem, podróżnikiem i kronikarzem.

Dziękujemy za wszystko, czego nauczył nas i kolejne pokolenia uczniów.
Takich ludzi się nie zapomina!
